2005 Myanmar Academy Awards

အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲေမွ်ာ္လင့္ေနသူမ်ားခင္ဗ်ား

၁၉၅၂ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ထိ ၅၃-ႏွစ္တာကာလအတြင္း ျမန္မာ့ရုပ္ရွင္ ထူးခြ်န္ဆုေပးပြဲကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ျပဳလုပ္က်င္းပခဲ့ေသာ္လည္း ယခုႏွစ္(၅၄)ႀကိမ္ေျမာက္ ျမန္မာ့ရုပ္ရွင္ ထူးခြ်န္ဆုေပးပြဲအခမ္းအနားကို မတ္လ (၅)ရက္ေန႔တြင္ ေနျပည္ေတာ္လဟာျပင္ကဇာတ္ရုံ၌ က်င္းပမည္ဆိုပဲဗ်ိဳ႕၊ အကယ္ဒမီေျဖေဖ်ာ္ပြဲအတြက္ အဆိုေတာ္ ၂၀ ဦးကိုလည္းဖိတ္ၾကားထားတယ္ဆိုပဲဗ်၊ 28.2.2007 ေန႔ထုတ္Weekly Eleven News ဂ်ာနယ္မွာဖတ္လိုက္ရလို႔ တင္ေပးလိုက္တာပါ။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ မၾကည့္လိုက္ရမွာစိုးလို႔ပါ။

The 5th ICT Exhibition 2007 Mandalay

မေန႔ကတည္းက ဒီ post ကိုတင္မလို႔ဗ်ာ၊ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မီးက လာေတာ့လာတယ္ ဒါေပမယ့္ Computer သံုးလို႔မရေအာင္ကုိ မီးအားေတြ နည္းေနတယ္ဗ်ာ၊ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္သြားတယ္၊ ဒါနဲ႔ပဲ မီးအားေကာင္းတဲ့အခ်ိန္ကို ေစာင့္ၿပီးမွ ျပပြဲကရိုက္လာတဲ့ပံုေတြကို edit လုပ္ၿပီး ဒီေန႔မွတင္ျဖစ္တယ္၊ ဒီႏွစ္ျပပြဲမွာ laptop နဲ႔ Notebook ေတြအမ်ားဆံုးျပသြားတာေတြ႕ရတယ္ဗ်၊ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ကိုေနႀကီး UPS ေလးတစ္လံုး၀ယ္ဖို႕ကို Computer ျပပြဲကိုသက္ေစ့ပတ္လိုက္ရတယ္ဗ် ေနာက္ဆံုးေတာ့ Alpha ကေန၀ယ္ျဖစ္သြားတယ္၊ အျပင္ လူသြားစႀကၤန္မွာလည္း လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ လြင့္ျပစ္ထားၾကတာ အမ်ားႀကီးပဲဗ်ာ၊ ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီလက္ကမ္းစာေစာင္ေတြက ဖတ္သင့္တယ္ ဗဟုသုတရတာေပါ့၊ ကြ်န္ေတာ္ရိုက္ခဲ့တဲ့ပံုေလးေတြ ေအာက္မွာ တင္ေပးထားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ဓါတ္ပံုပိုင္းမွာသိပ္မကြ်မ္းဘူးဗ်၊ လုိအပ္ခ်က္ေတြရွိေနရင္လည္း ေျပာခဲ့ပါဦး။

သူတို႔အလွည့္ကဘယ္ေတာ့လဲ?

၂၁-၂-၂၀၀၇ ရက္ေန႔ထုတ္ Health Digest Journal အတြဲ (၄) အမွတ္(၂၂) မွေဒါက္တာအယ္ဒီတာ ဆိုတဲ့က႑မွာ လူနာရွင္တစ္ဦးေရးထားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုပါ။

ေမာင္စူးရွ(မႏၱေလးၿမိဳ႕။) “ကြ်န္ေတာ္ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကိုတင္ျပခြင္႔ျပဳပါ။ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် ထိခိုက္နစ္နာေစလိုတဲ့ဆႏၵ မရွိပါဘူးခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ့္ေရးသားခ်က္ထဲမွာ အမွားအယြင္းတစ္စံုတစ္ရာပါရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ပါခင္ဗ်ာ။ ပညာထူးခြ်န္ထက္ျမက္တဲ့ အသက္(၃၀)ေတာင္မျပည့္ေသးေသာ လူငယ္ေလးတစ္ဦးရဲ႕ျဖစ္ရပ္ပါ။ သူဟာ အထက္လွန္ေအာက္ေလွ်ာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕မွ အထူးကုေဆးတိုက္ႀကီးတစ္ခုသို႔ တက္ေရာက္ေဆးကုသခဲ့တဲ့ လူနာတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ သူဟာ အဲဒီေဆးတိုက္ႀကီးမွာ ေဆးကုသၿပီး(၄)ရက္ခန္႔အၾကာမွာေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ကို ဆီး၊၀မ္း၊ေသြး၊သလိပ္ ဓါတ္မွန္ အစစအရာရာ စမ္းသပ္စစ္ေဆးခဲ့ေသာ္လည္း အေျဖရွာမေတြ႕ခဲ့ပါခင္ဗ်ာ။ ဘာေရာဂါျဖစ္တယ္လို႔ အမည္မတတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါဘူး။ လူနာမွာလည္း အိပ္ရာထဲတြင္ ေခြေခါက္လဲေနေသာ လူနာပံုမေပါက္ခဲ့ပါ။ သန္သန္စြမ္းစြမ္းရွိခဲ့ေသာသူျဖစ္တယ္။ အထူးကုေဆးခန္းတြင္မေသဆံုးခင္ တစ္မနက္လံုးနာက်င္စြာ ေ၀ဒနာခံစားေနရ၍ ဆရာ၀န္အားတေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ေခၚေနသံကို ကြ်န္ေတာ္မ်က္ျမင္ ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ရ၍ မ်က္ရည္ပင္က်ခဲ့ရပါသည္။ လူနာမွာဆီးမသြားႏိုင္သျဖင့္ ၀မ္းဗိုက္ေအာက္ပိုင္းတြင္ အပ္ႏွင့္ေဖာက္ေပးခဲ့ပါသည္။ ထိုေန႔မနက္အေစာက ေဖာက္ေပးခဲ့ၿပီးေနာက္ နံနက္(၁၀)နာရီ(၄၅)မိနစ္တြင္ ေသဆုံုးသြားတဲ့ လူငယ္ေလးကိုယ္တိုင္ကလည္းေကာင္း၊ သူ၏မိသားစု၀င္ေဆြမ်ိဳးမ်ားက လည္းေကာင္း ဆီးေဖာက္ေပးေသာတာ၀န္ခံဆရာ၀န္ကို ေခၚေပးရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္အတန္တန္ေျပာဆိုခဲ့ရာ အခ်ိန္(၃)နာရီခန္႔ၾကာခဲ့ပါသည္။ လူငယ္ေလးမေသဆံုးမီအခ်ိန္မွာ သူနာျပဳဆရာမေလးတစ္ဦးသာရွိပါသည္။ ေသဆံုးသြားၿပီးေနာက္(၁၀)မိနစ္ခန္႔အၾကာတြင္ ေဆးရံုတက္ခ၊ အခန္းခ၊ ေဆးဖိုး၊ ဆရာ၀န္စမ္းသပ္စစ္ေဆးခ စာရင္းစာရြက္လာၿပီး ေငြရွင္းခိုင္းပါသည္။ ဆရာ၀န္ႀကီးအားေခၚခိုင္းရာ"အခုလာေတာ့မယ္"၊ "ခဏေနရင္လာမယ္
၊ "ေတာ္ၾကာမွလာမယ္" ဆိုၿပီး လံုး၀မလာေတာ့ပါ။ လာေတာ့လည္း ေငြရွင္းစာရင္းစာရြက္ေတာ့ လာပါသည္။ အဲဒီလုိ အထူးကုေဆးခန္းႀကီးကဘယ္လိုကုေပးမယ္၊ ဘယ္လုိေရာဂါရွာေဖြေပးမယ္ စသည္ျဖင့္ ေၾကာ္ျငာၿပီး အထူးကုဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား၏ နာမည္မ်ားတန္းစီၿပီး အျပည့္အက်ပ္ေရးထားကာ ေၾကာ္ျငာေသာအထူးကုေဆးခန္းကို ကန္ေတာ့ပါရဲ႕ "……….ျပ၊ ဆန္ေတာင္း"ဆိုတဲ့စကားပံုလိုျဖစ္ေနသလားလို႔ထင္မိပါေၾကာင္း ေလးစားစြာျဖင့္တင္ျပအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ာ။”

ေဒါက္တာအယ္ဒီတာ“ကိုစူးရွစာထဲတြင္ ေဖာ္ျပထားခ်က္အရလူနာသည္ အထက္လွန္ေအာက္ေလွ်ာျဖစ္ခဲ့သည္ဆိုသျဖင့္ အရည္ႏွင့္ဓါတ္ဆား ခန္းေျခာက္ၿပီး Irreversible Shock ျဖစ္ကာ ေက်ာက္ကပ္ထိခိုက္ပ်က္စီး(Acute Renal Failure)ၿပီးေသဆံုးခဲ့ရသည္ဟုယူဆရပါသည္။ ကုသမႈပိုင္းမွာေတာ့ အထူးကုေဆးခန္းႀကီး ျဖစ္တာမို႔ ျပည့္စံုေအာင္ကုသေပးမွာျဖစ္ပါသည္။ ေရာဂါရာဇ၀င္လည္း ျပည့္ျပည့္စံုစံုမသိရ။ စမ္းသပ္ၾကည့္ရႈျခင္း မရွိရတဲ့အတြက္ ခန္႔မွန္းေျပာဆိုရျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္(၃)နာရီအခ်ိန္ၾကာသည့္တိုင္ လူနာႏွင့္လူနာရွင္မ်ား ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးျဖင့္ ေစာင့္စားေနခဲ့သည့္တိုင္ သူတို႔အားကိုးေသာ ဆရာ၀န္က ေရာက္မလာျခင္းဆိုသည္ကေတာ့ အရုပ္ဆိုးလွပါသည္။”

ဒီလိုအျဖစ္ပ်က္ေတြဟာ တကယ္ပဲျဖစ္ပ်က္ေနတာပါ၊ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ကိုယ္ေတြ႕ မို႔ပါ။

ယၡဳေခတ္ေဆးခန္းႀကီးအခ်ိဳ႕သည္ လူနာထံမွရမည့္ေငြသာ အဓိက၊ လူနာ၏ အသက္သည္ သာမညျဖစ္ေနပါသည္။ စီးပြားေရးဆန္လြန္းေနပါသည္။ လူ႕ေလာက၌ အမြန္ျမတ္ဆံုးေသာ အလုပ္ကို မြန္မြန္ျမတ္ျမတ္လုပ္သင့္ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ညီ ၀မ္းကြဲတစ္ေယာက္ဟာလည္း ဒီလိုအထူးကုေဆးခန္းႀကီးမ်ားရဲ႕၀န္ေဆာင္မႈ႕ညမ့္ဖ်င္းမႈ႕ေၾကာင့္ တက္သစ္စလူငယ္ေလးတစ္ဦးဟာ အၫႊန္႔တလူလူရွိေနတဲ့အခ်ိန္မွာဘဲ လူ႔ေလာကကို ေက်ာခိုင္းစြန္႔ခြာသြားခဲ့ရတယ္ဗ်ာ။ သူဆံုးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ first-year ေျဖၿပီး အသက္က ၁၈ ႏွစ္ ျပည့္ခါနီးဘဲရွိေသးတယ္ဗ်ာ။မွတ္မိေသးတယ္ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ့္ညီ၀မ္းကြဲဆံုးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ရတနာပံုတကၠသိုလ္သြားၿပီး အမိန္႔ျပန္စာသြားယူေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ညီ first-year ေအာင္တယ္ဆိုတာသိလိုက္ေတာ့ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ဗ်ာ၊ ေဒါသလည္းျဖစ္မိတယ္၊ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ အားလံုးကၿပီးသြားၿပီဘဲ ကြ်န္ေတာ့္ညီခမ်ာ သူစာေမးပြဲေအာင္တာေတာင္သိမသြားရွာရဘူးဗ်ာ၊ ကြ်န္ေတာ့္ညီက တစ္ဦးတည္းေသာသားဆိုေတာ့ ဦးေလးနဲ႔အေဒၚဆို အရူးတစ္ပိုင္းကိုျဖစ္လို႔ဗ်ာ။

အားနာပါတယ္ဗ်ာ

ဒီရက္ပိုင္း Post အသစ္မတင္ျဖစ္ဘူးဗ်ာ၊ လာလည္ၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ အားနာပါတယ္ဗ်ာ၊ အိမ္မွာ ေႏြအမီ အ၀ီစိတြင္းေလးတူးေနရတာရယ္၊

တျခားအလုပ္ေလးေတြရႈပ္ေနတာေၾကာင့္Post အသစ္ေတြ မေရးျဖစ္တာပါ။

ၾကားဖူးနား၀ ဒႆနမ်ား

မွားမွာ ေၾကာက္သည့္စိတ္
အမွားလံုး၀ က်ဴးလြန္ျခင္းမရွိဟူေသာ သူကား ဘာတစ္ခုမွ် မလုပ္ကိုင္ခဲ့သူသာျဖစ္သည္။ စင္စစ္အမွားတကာ့အမွားထဲတြင္ ထိုသို႔ ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ျခင္းဟူသည္ပင္ အႀကီးမားဆံုးအမွား ျဖစ္ေခ်သည္။
ေဒါက္တာ၀ီလ်ံေရလီ

ပညာ
စဥ္းစားမႈ မပါဘဲ သင္ယူေသာ ပညာသည္ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္၍၊ ပညာမရွိဘဲ စဥ္းစားျခင္းကား အႏၱရာယ္ႀကီးေပသည္။
ကြန္ျဖဴးရွပ္

ေဒါသဟူသည္
ေဒါသဟူသည္ ရူးသြပ္မိုက္မဲမႈႏွင့္ အစျပဳ၍ ေနာင္တသံေ၀ဂႏွင့္ နိဂံုးခ်ဳပ္ရၿမဲ ျဖစ္သည္။
ပိုက္သဂိုးရပ္စ္

ေဒါသထြက္လွ်င္
ေဒါသထြက္တုန္း စကားေျပာလိုလွ်င္ ဦးစြာတစ္မွတစ္ဆယ္ထိ ေရပါ။ ေဒါသထြက္လြန္းေနက တစ္ရာထိဆက္ေရပါ။
ေသာမတ္စ္ဂ်က္ဖာဆင္

ဂုဏ္သိကၡာကို အေလးထား
ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ အက်ိဳးအျမတ္သည္ တစ္ခုတည္းေသာ အိတ္မွာခ်ည္း အၿမဲမတည္ႏုိင္။
ေဂ်ာ့ခ်္ဟားဘတ္

ဖုိးလမင္းမွေပးေသာ သင္ခန္းစာ
ထိန္ထိန္အသာဆံုးေသာအခ်ိန္သည္
ဆုတ္စျပဳခ်ိန္ ျဖစ္၍
အေမွာင္ဆံုးအခ်ိန္ကား
ဆန္းစျပဳခ်ိန္တည္း။
တရုပ္စကားပံု

လူ
ေလာက၌ လူေလးမ်ိဳးရွိသည္။
( ၁ ) မသိသူ၊ မိမိ မသိေၾကာင္းကုိလည္း မသိသူ၊ ထိုသူသည္ လူမိုက္ျဖစ္သည္၊ လံုး၀ေရွာင္ၾကဥ္ေလ။
( ၂ ) မသိသူ၊ သို႔ေသာ္ မိမိ မသိေၾကာင္းသိသူ၊ ထိုသူသည္လူရိုး၊ သူ႔အား သင္ၾကားေလ။
( ၃ ) သိသူ၊ သို႔ေသာ္ မိမိသိေၾကာင္းမသိသူ၊ ထိုသူသည္ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာသူ။ သူ႔အားႏႈိးေလ။
( ၄ ) သိသူ၊ မိမိ သိေၾကာင္းလည္းသိသူ၊ ထိုသူသည္ ပညာရွိ၊ သူ႔အားဆည္းကပ္ေလ။
အာေရဗ်ဆိုရိုးစကား

အျမင္မတူသူမ်ား
ျပတင္းေပါက္ သံတိုင္မ်ားၾကားမွေန၍ လူႏွစ္ေယာက္ အျပင္သို႔ၾကည့္ၾကသည္။ တစ္ေယာက္က ရြံ႔ဗြက္ႏြံအိုင္မ်ားကိုျမင္သည္။ တစ္ေယာက္ကား ၾကယ္ကေလးမ်ားလင္းလက္ေတာက္ပေနသည့္ ေကာင္းကင္ကို ျမင္ေလသည္။
လင္းဂ္ဘရစ္ခ်္

အခ်ိန္
ဘ၀ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးပါသလား။
သို႔ျဖစ္လွ်င္ အခ်ိန္ကို မျဖဳန္းတီးပါႏွင့္။
အေၾကာင္းမူ ဘ၀သက္တမ္းဟူသည္ အခ်ိန္မ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ဘင္ဂ်မင္ဖရန္ကလင္

အခ်ိန္ဆြဲသူမ်ား
အခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္မ်ား၌ လံုး၀မေလွ်ာ့တမ္းျပ႒ာန္းထားသည့္ အရာတစ္ခုရွိ၏ ။ 'မနက္ျဖန္စလုပ္မည္' ဟူေသာသႏၷိ႒ာန္။
မွန္သည္။ အၿမဲတမ္း မနက္ျဖန္ပဲျဖစ္သည္။ ဘယ္ေတာ့မွ ' ယေန႔ ' မဟုတ္။
သူတို႔မွာ အံ့ၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ထူးျခားေကာင္းမြန္ေသာ ခရီးလမ္းၫႊန္ေျမပံုရွိ၏။သို႔ေသာ္ ဘယ္ေသာအခါမွ် ခရီးစတင္သည္မရွိ။ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ အေဆာက္အဦ ပံုစံႀကီးမ်ား သူတို႔ေရးဆြဲၾက၏ ။ သို႔ေသာ္ တည္ေဆာက္သည္ဟူ၍ကား လံုး၀မရွိ။
နန္းေတာ္ႀကီးတစ္ခုေဆာက္လုပ္ရန္ ႀကံရြယ္ၾက၏ ။သို႔ေသာ္ တဲငယ္တစ္လံုးမွ်ပင္ မေဆာက္ျဖစ္ၾကေပ။
အာတီပါရီရာ

Happy Valantine For All

အခ်စ္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားအတြက္.........
၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚ၀ါရီ၁၄ရက္ ေန႔တြင္က်ေရာက္ေသာ ခ်စ္သူမ်ားေန႕မွသည္ ေနာင္လာမည့္ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ေပါင္းမ်ားစြာကို
မိမိခ်စ္ေသာသူ(မ်ား)ႏွင့္ ေပ်ာ္ရြင္စြာျဖတ္သန္းႏိုင္ပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းအပ္ပါသည္...........

ခ်စ္သူမ်ားေန႔ရဲ႕သမိုင္းေၾကာင္းေလး သိခ်င္ရင္ ဒီေနရာမွာ ဖတ္ၾကည့္ပါ။

ဖခင္တစ္ဦးအေၾကာင္း

ဘာေတြပဲျဖစ္ေနေန၊ အေဖလာမယ္ စိတ္ခ်
၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ အာေမးနီးယားျပည္၌ ရစ္ခ်တာစေကး ၈.၂ ရွိသည့္ အင္အားျပင္းထန္ေသာ ေျမငလ်င္ႀကီးတစ္ခု ျဖစ္ေပၚသည္။ တိုက္တာအိမ္ရာေတြ ေျမႀကီးမွာ ျပားျပား၀ပ္သြားၿပီး
၄ မိနစ္ပင္မျပည့္သည့္ အခ်ိန္အေတာအတြင္း လူေပါင္း ၃၀,၀၀၀ေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ရသည္။ အပ်က္အစီးေတြဖရိုဖရဲ ကစဥ့္ကလ်ားၾကားမွာ ဖခင္တစ္ေယာက္ ဇနီးသည္ကိုအိမ္မွာ ေဘးမသီရန္မခထားခဲ့ကာ သူ႔သားရွိေနမည့္စာသင္ေက်ာင္းဆီသို႕ေျပးလာသည္။သို႔ေသာ္ ေက်ာင္းဆီေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းက ေျမမွာျပားခ်ပ္ေနၿပီ။ရုတ္တရက္သူ႔ရင္ထဲဆို႔နင့္ကာ ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ားျဖစ္သြားသည္။ သည့္ေနာက္မွာ သားကို သူေပးထားသည့္ကတိစကားကို ျပန္၍သတိရသည္။ "ဘယ္ကိစၥမ်ိဳးႀကံဳႀကံဳသားဘာမွမစိုးရိမ္နဲ႔၊အေဖေရာက္လာမယ္စိတ္ခ်"ဆိုေသာ စကား။ သူ႔မ်က္လံုးအစံုထဲမွာ မ်က္ရည္ေတြအိုင္လာသည္။ သူ႔ေရွ႕တြင္ တစ္ခ်ိန္ကစာသင္ေက်ာင္းရွိခဲ့ေသာေနရာ၌ အုတ္ပံုအစုအေ၀းတစ္ခုရွိေနသည္။ ဘယ္လိုမွေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္စရာမရွိေအာင္ပိျပားေနသည့္အုတ္
ပံုႀကီးတစ္ခု။ သို႔ေသာ္ သားထံေပးခဲ့ေသာကတိစကားကို သူထပ္တလဲလဲျပန္ၾကားေနသည္။ စိတ္ကိုတည္ၿငိမ္ေအာင္ႀကိဳးစားထိန္းကာသူေန႔စဥ္နံနက္တိုင္းလိုက္ပို႔ေနက်ျဖစ္သည့္ သူ႔သားငယ္၏စာသင္ခန္းရွိရာေနရာကို မွန္းဆရွာေဖြသည္။ သားတို႔အခန္းသည္ အေဆာက္အဦး၏ လက္ယာဘက္္အပိုင္းေနာက္ဘက္ျခမ္းမွာ။ သည္ေနရာသို႔ သူေျပးသြားသည္။ ၿပီးအုတ္က်ိဳးအုပ္ပဲ့ေတြကို စတင္တူးဆြဖယ္ရွားျခင္း ျပဳေလသည္။ သူဖယ္ရွားေနဆဲ တျခားမိဘေတြပါေရာက္လာာကသည္။”ငါ့သားေလး ေသပါၿပီ” ။ “အမယ္ေလး……ငါ့သမီးေလး မရွိေတာ့ပါဘူး”စသည္ျဖင့္ေသာကမီး၊ ပရိေဒ၀မီးေတြ ေတာက္ေလာင္ကာ ငိုေၾကြးၾကျမည္တမ္းၾကသည္။ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ရွိသည့္ တခ်ိဳ႕မိဘမ်ားကေတာ့ (ေသြးရူးေသြးတမ္းလုပ္ကိုင္ေနဟန္ရွိေသာ)သူ႕အား ကရုဏာသက္ကာ ေက်ာင္းပ်က္ အုတ္က်ိဳးပံုမွ ေဖ်ာင္းဖ်ေခၚယူၾကသည္။
“ မရေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ”
“ ဘယ္သူမွ အသက္မရွိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ”
“ အဲဒီလိုလုပ္ေနလို႔ အက်ိဳးမထူးေတာ့ပါဘူး၊ အိမ္သာ ျပန္ပါဗ်ာ ”
“ စိတ္ကိုထိန္းမွေပါ့၊ ခင္ဗ်ား ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ၊ ဘာလုပ္လို႔ရဦးမွာလဲ ” စသည္ျဖင့္ေျပာၾကသည္။
တခ်ိဳ႕ကဆိုလွ်င္ “ ေဟ့လူ…ေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားလုပ္တဲ့အတြက္ ပိုေတာင္ဆိုးေနဦးမယ္”ဟုအျပစ္
တင္ၾကသည္။သည္လိုလာေျပာသည့္မိဘတိုင္းကို သူက စကားတစ္ခြန္းပဲျပန္ေျပာသည္။ ” ဒီမွာ…. ခင္ဗ်ားအခုကြ်န္ေတာ္လုပ္ေနတာကို ၀င္ကူမလား၊ မကူဘူးလား၊ ဒါပဲေျပာဗ်ာ”ဟူ၍။ သည္ေနာက္ အဲသည္
လူေတြကို လ်စ္လ်ဴရူကာ သူ႕သားကိုေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ဖို႕ပဲ သူဆက္လုပ္သည္။ အုတ္၊အဂၤေတ အစိုင္အခဲေတြ တစ္တံုးခ်င္တစ္ဖဲ့ခ်င္း ေကာက္ယူဖယ္ရွားသည္။ သည္အခ်ိန္ မီးသတ္အရာရွိ ေရာက္လာၿပီးသူ႕ကို ဆြဲထုတ္ဖို႕ႀကိဳးစားသည္။
”မီးေတြေလာင္ေနၿပီ၊ဘယ္ေနရာမဆို အခ်ိန္မေရြး ထေပါက္ႏိုင္တယ္၊ ခင္ဗ်ားအတြက္ အႏၱရယ္ရွိတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လုပ္ပါ့မယ္၊ကိုယ့္အိမ္သာကိုယ္ျပန္ပါ”ဟု ဆိုသည္။ သားကို ခ်စ္ေသာအေဖကေတာ့ သူ႕စကားကို အေရးမထား။
”ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ကို ကူညီမလား၊မကူညီဘူးလား၊ ဒါပဲေျပာပါ”ဟုပဲ ျပန္ေျပာသည္။
ရဲကလည္း ေရာက္လာသည္။
“ခင္ဗ်ားေသြးရူးေသြးတန္းေတြ ေလွ်ာက္လုပ္မေနနဲဲ႔၊ ခင္ဗ်ားေၾကာင့္ တျခားလူေတြမွာ အႏၱရာယ္ျဖစ္မယ္၊ အိမ္ျပန္ပါ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လုပ္ပါ့မယ္”
ရဲကိုလည္း ခင္ဗ်ားကြ်န္ေတာ့္ကိုကူညီမွာလားပဲ သူျပန္ေမးသည္။
မည္သူကမွ် မကူညီ။
သို႔ေသာ္ ကိစၥမရွိ။ သူ႔ဘာသာတစ္ကိုယ္တည္း ဇြဲနပဲႀကီးစြာ သူတူးေဖာ္သည္။ သူ႕မွာအေရးႀကီးေနတာတစ္ခုပဲရွိသည္။ ”ငါ့သားေလး ေသၿပီလား၊အသက္ရွင္ေနေသးလား” ဒါေသခ်ာဖို႔လိုသည္။သူတစ္ေယာက္တည္း အုတ္က်ိဳးအုတ္ပ်က္ပံုကိုဖယ္ရွားသည္။ ၈ နာရီ ၾကာၿပီ၊…..၁၂ နာရီ၊……၂၄ နာရီ၊…..၃၆ နာရီ၊ အဲသည္ေနာက္ ၃၈ နာရီေျမာက္၌ အုတ္အဂၤေတတံုးႀကီးတစ္တံုး သူဆြဲထုတ္လိုက္္ၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ သား၏အသံကို ၾကားလိုက္ရသည္။ ခ်က္ခ်င္းပင္ သား၏နာမည္ကို သူ သံကုန္ေအာ္ေခၚလိုက္သည္။
“အားမန္း…………”
ျပန္ေအာ္သံ ၾကားရသည္။
”ေဖေဖ……ေဖေဖလား၊ သားပါ ေဖေဖရ၊သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ သားေေျပာထားတယ္၊’ဘာမွမေၾကာက္ၾကနဲ႔၊ ငါ့အေဖ မေသေသးရင္ ငါ့ကိုေသခ်ာေပါက္ လာကယ္မွာ၊ ငါလြတ္ရင္ မင္းတို႔လဲလြတ္မယ္’လို႔၊ ေဖေဖ သားကို ကတိေပးထားတယ္မဟုတ္လား၊’ဘယ္ကိစၥမ်ိဳးႀကံဳႀကံဳ သားမစိုးရိမ္နဲ႔၊ ေဖအေရာက္လာမယ္စိတ္ခ်’ဆိုတာေလ၊ အခု အေဖေေျပာထားတဲ့အတိုင္းပဲ ေရာက္လာၿပီေပါ့”
“အဲဒီ ေအာက္ထမွာ ဘယ္လို အေျခအေနရွိလဲသား” အေဖကေမးသည္။
“သားတို႔ ၃၃ေယာက္ထဲမွာ ၁၄ေယာက္ပဲက်န္တယ္ အေဖ၊ သားတုိ႔ ေၾကာက္လဲေၾကာက္တယ္၊ဆာလဲ ဆာတယ္၊ေရလဲ ငတ္တယ္၊ အေဖေရာက္လာတာအရမ္း၀မ္းသာတာပဲ၊ ေက်ာင္းႀကီးၿပိဳက်ေတာ့ သားတို႔ေနရာေလးကြက္ၿပီး ႀတိဂံပံု အေျမွာင့္ေလး တစ္ေျမွာင့္မပိဘဲ က်န္ေနတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ သားတို႔မေသတာ”
“ကဲ………ထြက္ခဲ့ေတာ့သားေရ”
“ေနဦး ေဖေဖရ၊ တျခားလူေတြ အရင္ထြက္ပါေစ၊သားမွာက ေဖေဖရွိေနတာပဲ၊ဘယ္လိုကိစၥမ်ိဳးႀကံဳႀကံဳသားက မစိုးရိမ္ဘူး၊ အေဖလာကယ္မယ္ဆိုတာ သိေနတယ္”

ဆရာေဖျမင့္ရဲ႕ ႏွလံုးသားအဟာရ ရသစာမ်ား ထဲကတစ္ခုပါ။၊
ကြ်န္ေတာ္ႀကိဳက္လြန္းလို႕ မွ်ေ၀လိုက္တာပါ။
ကြ်န္ေတာ္သာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ မိဘေနရာေရာက္ခဲ့လို႕ ဖခင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခြင့္ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဒီရသစာထဲက ဖခင္လို ကိုယ့္ရဲ႔သားသမီးကို ယံုၾကည္မွု႔ အျပည့္အ၀ေပးခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ တျခားသူေတြလည္း
ကြ်န္ေတာ့လိုခံစားမိမွာပါ။

ျပည္ေထာင္စုေန႔

ယေန႔ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၂ ရက္တြင္ က်ေရာက္ေသာကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္၏ ႏွစ္(၆၀)ျပည့္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ အားႀကိဳဆိုပါသည္။ ျပည္ေထာင္စုေန႔သည္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးကို ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕တို႔၏ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ေက်ာ္ ကြ်န္ျပဳႀကီးစိုးမႈေအာက္မွ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီၫြတ္မႈ စြမ္းအားျဖင့္ဆန္႔က်င္ရုန္းထြက္ကာ လြတ္လပ္ေသာ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးအျဖစ္ ျပန္လည္ေမြးဖြားသန္႔စင္ေပးခဲ့သည့္ သမိုင္းတန္ဖိုးႀကီးမားလွေသာေန႔ထူးေန႔ျမတ္မဂၤလာေန႔တစ္ေန႔ျဖစ္ပါသည္။ထို႔အျပင္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ သေႏၵတည္ေပးခဲ့သည့္ေန႔၊ ျပည္ေထာင္စုႀကီး၏အစဥ္ထာ၀ရ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးအတြက္ အသက္တမွ်အေရးႀကီးသည့္ေန႔၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းတြင္ အစဥ္အၿမဲေအာက္ေမ့တသ ေနရမည့္ေန႔ စသည့္ ႏိုင္ငံေရးအဓိပါယ္အလြန္ေလးနက္ေသာ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၂ ရက္ကို"ျပည္ေထာင္စုေန႔"ဟုသတ္မွတ္ၿပီး ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ၄င္းေန႔ရက္တြင္ ျပည္ေထာင္စုေန႔အခမ္းအနားမ်ားကို ႏိုင္ငံတစ္၀န္းလံုး၌ ေပ်ာ္ပြဲရြင္ပြဲမ်ားက်င္းပၾကပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္ကပါ၀င္ဆင္ႏႊဲခဲ့ဖူးေသာ ေဖေဖတာ၀န္က်ရာ ဆည္ေတာ္ႀကီးရွိ ေဘာလံုးကြင္းတြင္က်င္းပေသာ ျပည္ေထာင္စုေန႔ေပ်ာ္ပြဲရြင္ပြဲမ်ားကုိ ျပန္ျမင္ေရာင္သတိရမိပါသည္။

လူငယ္တစ္ဦးရဲ႕ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ိဳး

ဒႆမတန္းေအာင္စာရင္းထြက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္ေရးထားတဲ့စာသားေလးပါ၊
တစ္ေန႕ကမွစာအုပ္စင္ရွင္းရင္း ေတြ႕လို႔ တင္လိုက္တာပါ၊
ခံစားၾကည့္ပါဦး။

လမ္းေျပာင္းခ်ိန္

စက္ေခါင္းမဲ့၇ထားတစ္စင္းကို
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလာင္စာနဲ့ ငါခုတ္ေမာင္းခဲ့
မွားယြင္းတဲ့ လမ္းျပဂါတ္ဗိုလ္
ငါ့အလိုမလိုက္
မွားဆိုက္ဘူတာ
ဘူတာအ၀င္ ဆိုင္းဘုတ္ျမင္လွ်င္
ငါ့မွာမခ်ိ ၇င္မွာထိ၏
ဤၿမိဳ႕အ၀င္ကား
အျပာေရာင္နတၳိ
အနီေရာင္ အတိႏွင့္
အစိမ္းရင့္ေရာင္စကၡဳတစ္စင္း
ငါ့ကိုခြင္း၍ႀကိဳႏွင့္၏
အဘိဓမၼာ
အသိပညာႏွင့္ တမန္ေတာ္ကား
ငါမဟုတ္ခဲ့ပါ။
သို႕တည္းမဟုတ္
ခ်ိနဲ႕အင္အား လမ္းေျပာင္းမွားခ်ိန္
အသိကင္းကြာ
ငါ.......အိပ္ေပ်ာ္ေနေရာ့သလား?

American Army

အပူလိႈိင္းလက္နက္ဆန္းကုိ အေမရိကန္တီထြင္

အေမရိကန္ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနသည္ အနာဂတ္စစ္ပဲြမ်ားႏွင့္ အဓိက႐ုဏ္း ႏွိမ္နင္းေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အသုံးျပဳရန္ အတြက္ အပူလိႈင္းလက္နက္အသစ္အ ဆန္းတစ္မ်ဳိးကုိ စတင္စမ္းသပ္ထုတ္လုပ္ လုိက္ၿပီျဖစ္သည္။ လူမေသေစႏုိင္ေသာ ထုိလက္နက္သည္ မ်က္စိျဖင့္မျမင္ႏုိင္ ေသာ စြမ္းရည္ျမင့္လႈိင္းတစ္မ်ဳိးကုိ အသုံး ျပဳၿပီး ႐ုတ္တရက္အျပင္းအထန္ပူေလာင္ ေစေသာ ေ၀ဒနာကိုခံစားရေစမည္ျဖစ္ သည္။ ဤနည္းျဖင့္ ေသြးထြက္သံယုိမျဖစ္ ေစပဲ ရန္သူမ်ားကို လက္နက္ခ်ခိုင္းၿပီး အရွင္ဖမ္းႏုိင္မည္ဟု သိရသည္။ Active Denial System ဟုေခၚေသာ ထုိလက္နက္ဆန္းကုိ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာရွိ Moody ေလ တပ္အေျခစိုက္စခန္းတြင္ သ႐ုပ္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အပူေရာင္ျခည္လႈိင္းမ်ားကို ဟမ္းဗီးဂ်စ္ကားေပၚတြင္ တင္ထားေသာ ေထာင့္မွန္စတုဂံပုံအျပားႀကီးတစ္ခုမွ ပစ္ လႊတ္ျခင္းျဖစ္ၿပီး မီတာငါးရာအကြာအ ေ၀း အထိေရာက္ရွိေၾကာင္းေတြ႕ရသည္။ ထုိေရာင္ျခည္မ်ားသည္ အ၀တ္အစားမ်ား ကို ထြင္းေဖာက္ႏုိင္ၿပီး၊ အေရျပားအတြင္း သို႔ အတန္ငယ္ထုိးေဖာက္ႏုိင္ကာ 50 ံCံ အပူခ်ိန္ကုိ ႐ုတ္ျခည္းခံစားရမည္ျဖစ္သည္။ အပစ္ခံရသူသည္ တစ္စုံတစ္ရာအနာတရႀကီးႀကီးမားမားျဖစ္မည္မဟုတ္ ေၾကာင္း စစ္ဘက္သုေတသနပညာရွင္ သီယိုဒုိဘာနာက ဆုိသည္။

Source:http://www.planet.com.mm/news/?linkpage=desc&id=9046

အဲဒီေန႕မွာဘာေတြျဖစ္ခဲ့လဲ

ကိုယ္ေမြးခဲ့တဲ့ သကၠရာဇ္မွာ ကမၻာမွာ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ဘယ္သူေတြ ေမြးဖြားခဲ့တယ္ ... ဆိုတာေတြကို သိႏိုင္ဖို႕ အတြက္ ... ဒီေနရာမွာ ၀င္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္...

http://www.kakophone.com/kakorama/EN/

ဘ၀အတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

တခါတေလ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ဓာတ္ေတြက်စိတ္ေတြညစ္တဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ့္၇ဲ႔စိတ္ကို ျမွင့္တင္ေပးတဲ့ကဗ်ာေလးပါ။
ဘ၀မွာ အခက္အခဲေတြနဲ႔ေေတြ႔တဲ့အခါ အားေဆးတစ္ခြက္ျဖစ္မွာပါ။ကဗ်ာဆ၇ာ၇ဲ႔အမည္ကို မမွတ္မိေတာ့ဘူး။
ဇြဲ
သြားေန၇မွာဘဲ
လဲလ်ွင္ျပန္ထ ဒါဘ၀ပဲေလ
လဲမွာေၾကာက္လို႔ မေလ်ွာက္ပဲေန
မေ၇ာက္ပဲ ေသြမွာေပါ့
ပန္းတိုင္ဆိုတာ
လွမ္းႏိုင္သူ႔ အလံဘဲမို႔
မာန္ဇြဲမေလ်ာ့။